Dave Diazoni
Speciale pagina's
Mijn
herinneringen aan tante Riek Schäffer-Beste.
Eind
zestiger jaren van de vorige eeuw trok ik veelvuldig op met Paul,
André en Richard. Bij Paul en Claudy was ik in de kost. De jongens
waren zeer sportief, dat lag me wel. Zo speelde ik met Paul voetbal
en werden we kampioen in de competitie. Paul en André speelden
fenomenaal tafeltennis. Richard en ik zijn met vrienden diverse keren
in Lloret de Mar op vakantie geweest. Fantastische tijd, in mijn
perceptie de roaring sixties.
Als
ik met André was wezen stappen kon ik altijd bij hun thuis
overnachten en of mee eten. Zo leerde ik mevrouw Schäffer kennen als
een lieve elegante en hartelijke vrouw. En als goed indische gewoonte
mocht ik haar tante Riek noemen. Die hartelijkheid vond ik bij de
hele familie terug. Tante Riek was een zeer zorgzame moeder. Je kon
merken dat ze veel had meegemaakt. Soms vertelde ze daarover. Ik
herinnerde mij op een kerstavond waar ik ook bij hen te gast was
vertelde ze een vrolijke anekdote. Tijdens een diner in India waar
zij toen verbleven werd de hoofdschotel geserveerd. Toen de bediende
met de schaal met het gebraden speenvarken binnenstapte, zei Tante
Riek: wacht je moet nog een sinaasappel in de bek stoppen.
Toen
de man ging weer naar de keuken toen hij terug kwam met de schaal in
zijn handen stapte hij niet beter wetend triomfantelijk met de
sinaasappel in zijn mond binnen.
Op
mijn huwelijk met Margreet was tante Riek onze ere gaste en daar heb
ik mooie foto’s van. André was min of meer de regelneef en Richard
was mijn getuige. Het voelde als echte familie.
Tante
Riek kon ook heel goed koken. Zo werd ik op mijn verjaardag verrast
met een perfecte Ayam kodok (gevulde kip). Een moeilijk te maken
gerecht. Het was overheerlijk.
Dankbaar
dat ik toen de familie heb mogen leren kennen en ik koester de
herinneringen.
Dave
Diazoni
5
mei 2024.
