Een Indo-Nederlands levensverhaal · 1918 – 2015
Boet & Riek
Schäffer — van Bandoeng naar Den Haag
Zij werden geboren in de tropen, beleefden een gelukkige jeugd, overleefden bezetting en ballingschap, en droegen hun wereld mee in dozen vol brieven, foto's en handgeschreven herinneringen.
[voeg hier een foto in]
[voeg hier een foto in]
[voeg hier een foto in]
"In dozen vol brieven, foto's, schriftjes en losse papiertjes kwamen hun levens opnieuw tevoorschijn." — Uit de handgeschreven memoires van Riek Schäffer
1920 – 1941
📍 Bandoeng · Batavia · Nederlands-Indië
Jeugd in de tropen
Een gelukkige koloniale jeugd — schoolvriendschappen, de veranda, de geur van kruidnagel en frangipane. Boet en Riek leren elkaar kennen.
Lees verder →1942 – 1945
📍 Bantjeuj · Soekamiskin
Bezetting & verzet
Boet werkt in de ondergrondse. Opgepakt door de Kenpeitai, gevangen gezet en gemarteld — maar hij overleeft. Riek wacht, zwanger, thuis.
Lees verder →1945 – 1957
📍 Bandoeng · Den Haag
Bersiap & ballingschap
Het huis verbrand. Indonesië onafhankelijk. Op vakantie in Holland horen ze dat terugkeer niet meer mogelijk is. Vier zoons worden geboren.
Lees verder →1958 – 1965
📍 New Delhi · Kumaon
India & het grote verlies
Boet wordt kanselier van de Nederlandse Ambassade. Tijgerjacht in de Himalaya. En dan, op 14 februari 1965, een ongeluk dat alles verandert.
Lees verder →1965 – 2015
📍 Den Haag
Riek alleen — vijftig jaar verder
Weduwe op 45. Nooit hertrouwd. Zij leefde tot haar 95ste, omringd door kinderen en kleinkinderen, gedragen door een diep geloof.
Lees verder →Bandoeng · mei 1944
01De week daarna
Een week na hun huwelijk klopte de Kenpeitai op de deur. Boet werd meegenomen. Op de vliering lagen wapens en een verboden radio — niemand vond ze. Riek wachtte, alleen, maanden lang, zwanger. Boet overleefde gevangenschap en marteling. Ze hervatten hun leven alsof het anders had gekund.
Lees dit verhaal →Kumaon · 1963
02De tijgerjacht
André werd aangevallen door een gewonde tijger. Hij overleefde — maar droeg de littekens en beschadigde zenuwen zijn hele verdere leven.
Lees dit verhaal →New Delhi · 14 februari 1965
03Valentijnsdag
Boet en hun jongste zoon Marius, 8 jaar oud, kwamen niet thuis. Het verlies van man en kind tegelijk tekende de rest van Rieks leven.
Lees dit verhaal →In Rieks eigen hand
Een groot deel van wat we weten over dit gezin, komt uit de schriften en losse blaadjes die Riek zelf beschreef — soms tientallen jaren na de gebeurtenissen, maar altijd met grote helderheid van geest.
Op deze website worden die pagina's in twee vormen gedeeld: als scan van het originele handschrift én als getypte transcriptie, zodat haar stem bewaard blijft zoals zij hem heeft achtergelaten.
Lees de memoires"Boet werd opgepakt. Ik stond met lege handen. De vliering, de wapens — niemand had ze gevonden. Maar Boet was weg. Ik bad. Wat anders kon ik doen?"
[Scan van handschrift — voeg hier een foto van de originele pagina in]
Jouw herinnering hoort hier ook
Deze website is nooit 'af'. Juist de herinneringen van kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen maken het beeld van Boet en Riek levend en veelkleurig.
Heb je een foto in een schoenendoos, een brief, een anekdote of een klein verhaal? Stuur het op — in overleg kan jouw bijdrage een plek krijgen in de blog of bij een bepaalde periode in de tijdlijn.