Welkom op Indo in dozen, een website over het leven van Boet, Carel Gijsbertus Schäffer en Riek , Frederika Chaterina Schäffer -Beste en hun Indo(-Nederlandse) familie. Niet uit disrespect maar om praktische redenen worden zij bij hun voornaam genoemd.
Deze site is gemaakt voor hun kinderen, kleinkinderen , die van hun neven en nichten en voor iedereen die geïnteresseerd is in hun verhaal.
In dozen vol brieven, foto’s, schriftjes en losse papiertjes kwamen hun levens opnieuw tevoorschijn. Hier proberen we die stukken rustig bij elkaar te brengen: het grote verhaal, de kleine herinneringen, de tijdlijn met foto’s en de handgeschreven memoires van Riek.
Indo in dozen is een eerbetoon aan Boet en Riek Schäffer en aan de vele familieleden om hen heen. Het is geen compleet historisch werk, maar een groeiende verzameling van herinneringen, documenten en beelden.
Op deze site vind je het doorlopende verhaal van hun leven, een tijdlijn met foto’s per periode, en een blog waarin nazaten korte stukjes, indrukken en flarden herinnering delen. Veel materiaal komt uit Rieks eigen hand: schriften vol memoires, losse vellen met aantekeningen en dagboekachtige stukken.
Daarnaast is er aandacht voor eten en samen aan tafel zijn – een belangrijke draad in deze familie. Oude familie-kookboeken en recepten worden hier bewaard, zodat de geuren en smaken van vroeger niet verloren gaan.
Een groot deel van wat we over Boet en Riek weten, komt uit Rieks eigen hand. In schriften en op losse blaadjes schreef zij verhalen op over vroeger: haar jeugd, het leven met Boet, de kinderen, oorlog, verlies en ouder worden.
Op deze website worden die pagina’s zo veel mogelijk in twee vormen gedeeld: als scan van het handschrift én als onbewerkte transcriptie. Zo blijft zowel haar eigen handschrift zichtbaar als de ruwe tekst die ze zelf opschreef, met al haar uitweidingen en sprongen in de tijd.
Op de pagina Verhaal van Boet en Riek lees je meer over hoe deze memoires zijn opgebouwd en hoe je ze kunt lezen naast de tijdlijn en de foto’s.
In het leven van Boet en Riek zijn momenten geweest die alles veranderden. Om enkele te noemen:
- Boet kreeg op jonge leeftijd TBC, moest een levensbedreigende longkwab amputatie ondergaan en zag een gedroomde militaire carrière in rook opgaan.
- Boet wordt door de Japanse geheime politie opgepakt en gevangen gezet. Riek is zwanger van een zoon en verliest het ongeboren kind
- Tijdens de bersiap wordt hun huis in brand gestoken en verliezen ze hun hele hebben en houden.
- Tijdens de jacht krijgt Boet een auto-ongeluk. Doktoren doen hun uiterste best zijn rechterbeen te behouden, wat lukt. Boet verblijft lange tijd in het ziekenhuis. Riek zwanger van hun derde kind, moet zonder inkomen of spaargeld, het zien te rooien. Dankzij steun van haar moeder, zuster, enkele vrienden en Iding, de toekang sajoer, groenteverkoper die haar op z'n dagelijkse ronde als laatste bezocht en vaak op de pof etenswaren leverde, kon Riek haar gezin, staande houden.
- Tijdens de zwangerschap van hun 4e zoon Marius wordt gevreesd dat de rhesus factor een probleem zal worden. De lijst vrijwilligers die bloed zullen doneren wanneer het nodig is, wordt steeds kleiner omdat steeds meer mensen Indonesië naar Nederland verlaten. Uiteindelijk was er één over. Een Rooms Katholieke priester, die Riek geruststelde met de verzekering da hij voldoende bloed had voor 10 vrijwilligers. Uiteindelijk bleek een transfusie niet nodig, maar de stress!
- Op vakantie in Nederland krijgt het echtpaar te horen dat terugkeer naar Bandoeng niet mogelijk is. Hij wordt overgeplaatst naar New Delhi. Hun huisraad wordt door vrienden per schip naar Bombay vervoerd waar het in ongerede raakt. Na twee jaar worden de kisten op de kade van de haven teruggevonden. De inhoud is vergaan, het grootste gedeelte van het oeuvre van Riek's vader is onherstelbaar beschadigd of verloren
- Tijdens de tijgerjacht wordt zoon André door een tijger gebeten. Hij overleefde het, maar moest jaren revalideren.
- Boet overleed op zijn 46ste bij een auto-ongeluk, hetzelfde ongeluk waarbij ook hun zoon Marius omkwam. André en Richard en vriendje Bas Knoppers belandden in het ziekenhuis. De toestand van Bas was kritiek. Het duurde ruim een jaar voordat hij naar Nederland kon worden gerepatrieerd.
- Het verlies van man en zoon tegelijk tekende de rest van Rieks leven.Toch leefde Riek zelf nog vele jaren verder, tot haar 95ste. In haar memoires en in de verhalen van kinderen en kleinkinderen komt naar voren hoe zij, ondanks het grote verdriet, bleef zorgen, vertellen en herinneringen vasthouden. Riek was diepgelovig. Haar geloof bood haar een kapstok waar ze al haar problemen en zorgen aan kon ophangen.
- Op zowel de tijdlijn als in het uitgebreide verhaal wordt bij deze periode stilgestaan, met foto’s, data en persoonlijke beschrijvingen.
Deze website is nooit ‘af’. Juist de herinneringen van kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen maken het beeld van Boet en Riek levend en veelkleurig. Misschien heb je nog foto’s in een schoenendoos, een brief, een anekdote of een klein verhaal dat je wilt delen.
Als je iets wilt bijdragen – een herinnering, een foto, een correctie of een aanvullend verhaaltje – kun je een bericht sturen naar het bekende e-mailadres van de beheerders van deze site: info@indo-in-dozen.nl
In overleg kan jouw bijdrage een plek krijgen in de blog of bij een bepaalde periode in de tijdlijn.
Op de blog verschijnen af en toe nieuwe stukjes: korte herinneringen, achtergrondverhalen of updates over nieuw toegevoegd materiaal.