Weduwe
Speciale pagina's
De Haagsche weduwe 1965-2015.
De jongens vonden snel hun draai. André ging naar de Engelse school. Hij door het tijgerongeluk veel tijd verloren en kon door naar deze school te gaan, zijn middelbare school afmaken zonder meer tijd te verliezen. De andere jongens stroomden moeiteloos in het normale onderwijssysteem in.
Op 4 oktober was het dierendag. De jongste moest voor die gelegenheid iets passend meenemen. Riek had nog nooit van dit fenomeen gehoord, dus gaf ze de jongen 2 berenvellen mee van dieren die Boet had geschoten.
Het was zo ver! Voor het eerst van haar leven zou Riek op 45 Jarige leeftijd een dagelijkse maaltijd koken. In overleg met de jongens werd besloten dat het menu zou bestaan uit gebakken aardappelen, gemengde sla en biefstuk. Gevolgd door een gekocht kant en klaar toetje. Riek bestelde bij de slager een stuk biefstuk voor 4 goede eters. Vlak voor etenstijd maakte zij de salade aan en begon ze te koken. Zij zette de salade alvast op tafel waar de jongens hun plaats al hadden ingenomen. "" Jongens, de rest is nog niet gaar, beginnen jullie vast"", terwijl zij de biefstuk op tafel zette. Richard en zijn jongere broer, vroegen waar hun vlees bleef. André had het stuk biefstuk van ruim een pond, alleen opgegeten. Boet placht van geschoten wild alleen de lekkerste stukken voor zichzelf te houden, de achterpoten en de haas, de rest gaf hij aan de plaatselijke bevolking, die maar al te graag hun dieet met een stukje wild aanvulden. Het was voor de jongens wennen dat ze met een stukje van 2 ons tevreden moesten zijn.
Dagelijks had Riek contact met haar moeder en zuster. Dat leidde wat af van haar verdriet. Zij vond ook verpozing bij de televisie. Toen waren er slechts 2 netten die tot een uur of 11 's-avonds uitzonden. Daar maakte ze kennis met een soap. Peyton Place. Zij was verkocht! De rest van haar leven keek zij naar series als "The bold and the beautiful" en "As the world turns". Zij zette er alles voor opzij. Nam geen telefoon op als er tijdens de serie gebeld werd. Dat ging door tot een week voor haar dood. Toen ze ophield met kijken, wisten wij dat het einde naderde,
Winkelen was ook een grote hobby, tot ruim na haar 80ste. Juweliers en kledingzaken hadden haar voorkeur. Zij ging kijken wat er van haar gading was en kwam dan tijdens de uitverkoop terug. Zij keek dan of de spullen die zij leuk vond waren afgeprijsd en als dat zo was, kocht zij het. Kleding die haar niet paste, vermaakte ze zelf. Zo had zij in haar garderobe stukken van de Bijenkorf en Maison de Bonneterie en glitters van Siebel. "Kijk",zei ze dan trots "90% afgeprijsd, slechts 50 gulden". Het vermaken kon dan beginnen als het nodig was. De oudste rookte shag, met gevolg dat veel van zijn overhemden miniscule brandplekjes vertoonden, die allemaal door Riek werden gestopt. Hij draagt ze na 30 jaar nog, als ze passen.
Toen hun moeder nog leefde gingen Riek en haar zuster niet alleen buurten bij familieleden, maar waren Zwitserland en Israël geliefde vakantieplekken. In Zwitserland gingen ze vaak naar Chur. Israël vonden ze geweldig, zij gingen het hele land door om plekken te bezoeken die in de bijbel staan. Met haar nicht Riet Hendriks-Bachman en diens man Maarten, gingen de twee zusters regelmatig op vakantie; naar Indonesië, Duitsland en Spanje. Madeira werd een aantal maal bezocht en hun reis naar Mexico was een openbaring.
Oma Riek was een lief en goedgevig mens. Tientallen goede doelen konden op een vaste bijdrage rekenen en vrienden die het moeilijk hadden werd regelmatig wat toegestopt. Tante Hedwich was heel wat selectiever als het om geld uitgeven ging. Daar waar Riek het er nooit over had, vertelde Hedwich dat zij een gezin in Indonesië maandelijks ondersteunden, dat was waar Riek 150 euro en Hedwich 10! Ach alle beetjes, hielpen.
Boet was toen hij op het Hoge Commissariaat in Djakarta werkte, overgestapt van de Hervormde naar de Gereformeerde kerk. In Bandoeng werd hij ouderling en toog het gezin iedere zondag, 2x ter kerke. Tijdens het verlof in Scheveningen werd hun jongste zoon geboren, hij werd in een Gereformeerde kerk in Scheveningen gedoopt, tussen de in klederdracht gestoken gelovigen, het Indo gezin viel er wel op. Later hing Riek met haar zuster naar de Paas- en Zuiderparkkerk. Beiden gebouwen doen niet meer als zodanig dienst. De Zuiderparkkerk biedt nu plaats aan een aantal luxe appartementen. Wat zou Riek er graag gewoond hebben!
Toen kerkgang fysiek niet meer mogelijk was, ontdekte Oma Riek de TV kerkdienst. Eerst bij de NOS, waar ze die niet RK diensten volgde en "Nederland zingt", waar ze graag meezong. Toen ontdekte ze David Maasbach, zoon van een scheepskok die evangelist werd en een kerk en imposant aantal gebouwen neerzette. David studeerde theologie aan een Amerikaanse universiteit en vergaarde duizenden volgelingen. Zijn belangrijkste boodschap "Prijs de heer" en 10% van je inkomen, zoals in de bijbel staat, doneren aan de kerk, zijn kerk.
Daarna vond ze "Hour of Power" van Ds Schuler, van Nederlandse afkomst. Positivo bouwde een miljoenen kostende Crystal Cathedral, ging failliet wegens onderlinge ruzies, tussen zoon, dochter, kleinkinderen. Is nog steeds in afgeslankte vorm te zien, iedere zondagochtend.
Ter afwisseling keek ze ook naar een andere Pinkster gemeente, "De levende steen", een strak in het maatpak gestoken, voorganger. Propageert ook de 10e penning rijst de aardbol af om te kijken dat het goed blijft gaan.
Oma Riek nam de Bijbel letterlijk en leefde zoveel mogelijk naar de in dat boek geformuleerde richtlijnen. Zij had ook een kinderlijk geloof. Op haar sterfbed keek ze er naar uit om met haar ouders, man, broer, zus en dode kinderen in de heuvels van het paradijs te picknicken. Mooi toch?